Vaak krijg ik de vraag x91x92 jij bent een 24/7, TPE Mrs , maar wat betekend dat eigenlijk?x92x92
Tsja , wat is dat eigenlijk.
Ik denk dat ieder daar zijn eigen mening over heeft en het op zijn eigen manier beleefd ,net als alle andere vormen van BDSM.
Voor de x91gewonex92 uitleg wil ik jullie verwijzen naar de link x92x92 bdsm-lifestylex92x92, in mijn  links en lees ook het 2de stuk tekst over TPE op die pagina.
Ik vind dat best een goede uitleg, maar zou daar graag mijn eigen visie aan willen toevoegen.

Zoals jullie wel van mij kennen leg ik graag iets heel goed uit.
Zo goed dat ik hoop dat na het lezen, iedereen begrijpt hoe ik iets bedoel.
Ik krijg heel veel leuke en geroerde reacties op mijn log x91x92 Verschillende soorten subs.x92x92
Ik gebruik in dat log de karakters van hondenrassen om de verschillende soorten subs uit te leggen.
Blijkbaar werkt dit goed.
Zo goed dat ik mij bedacht dat de uitleg over 24/7, TPE misschien ook wel doormiddel van ervaringen met Mijn hondje Mika
uitgelegd kan worden.

Ik waarschuw jullie , dat het best een heel ontroerend verhaal is.
Lees het aandachtig en besef dat dit een waar gebeurd verhaal is .
Lees het ook op de manier waarop het bedoeld is, om de TPE uit te leggen dus.
Na dit verhaal zal er een log volgen waarin ik aan de hand van het verhaal nog meer uitleg zal geven.

Veel leesplezier.
Dit verhaal zal vele logs nodig hebben verteld te worden.
Ik hoop dat het blijft boeien.
Al weet ik dat ik veel trouwe lezers heb

Ik vind het erg leuk als J/jullie een berichtje achterlaten in mijn reacties

Hoe het begon!

22 jaar .
Net een heel moeilijke vanille relatie achter de rug
Op mijn 17de jaar had ik mijn ouderlijk huis verlaten.
5 jaar had ik samen gewoond.
En nu voor het eerst van mijn leven alleen, in een heel groot Heren huis in x91x92de Pijpx92x92 in Amsterdam.
Niet geheel alleen , ik had toen een poesje die snoopy heette.
Mee genomen vanuit het Asiel waar ik toen werkte.
Ik had graag een hond gehad , maar dat wilde mijn toenmalige vriend niet.
Hij vond het te duur en je kon nergens meer zomaar heen .. je was altijd gebonden aan zox92n hond , vond hij.

Ik was behoorlijk van slag door de manier waarop de relatie was bexebindigd,
Nee, ik was niet mishandeld ofzo .
En nee , er was geen ruzie geweest.
Laten we het erop houden dat mijn ex vriendje het geestelijk erg moeilijk had en de relatie daardoor geen doorgang kon vinden.

Ik was moegestreden , verdrietig en boos .
Heel boos.
En heel eenzaam.

Weken zat ik alleen maar verslagen op de bank, voor me uitstarend, mijn leven te overpeinzen.
Mezelf moeizaam overeind trekkend om naar mijn werk te gaan.
In het Asiel zeiden collegax92s dat het nxfa dan misschien de tijd was een hondje aan te schaffen.
Ik haalde mijn schouders op, pffff niets interesseerde me nog eigenlijk.
Een collega had een boekje waarin een soort quiz stond om uit te zoeken welke hond het best bij je zou passen.
Een Labrador verzekerde de quiz mij.
Maar er zaten op dat moment helemaal geen Labradors in het Asiel.
Dat kwam volgens die collega helemaal goed.
Ze kende x91x92Stichting kat in noodx92x92 die ook voor honden bemiddelde.
Ze zou ze wel even bellen.
Ja hoor , in een pleeggezin zat een jonge Labrador , 1 jaar oud en heel lief.
Het was een teefje en ze koste 100 gulden.
Ik kreeg een adres in Oost in mijn handen geduwd.
Het pleeggezin  was al gebeld dat ik de volgende dag om 10 uur x91s morgens zou komen kijken.
Ik haalde mijn schouders weer op x85 whatever !

Toch stond ik x92s morgens om 10 uur met mijn vinger aan de deurbel van het opgegeven adres.
Ik hoorde een flink geblaf.
Dat daar veel honden in dat huis zaten was in ieder geval zeker.
Maar niemand kwam opendoen.
Misschien was er niemand thuis, dacht ik.
Ik zou wel even wachten.
Zittend op de stoeprand wachtte ik 10 minuten.
Keek op het papiertje of ik wel op het juiste adres stond aan te bellen.
Ik liep een ommetje, rookte een shaggy, en liep rustig terug.
Dit keer bleef mijn vinger langer op de deurbel plakken.
Een slaperig, warrig ontploft haar hoofd deed de deur open.
x91x92 Ik kom voor de Labradorx92x92 zei ik dapper.
Het warhoofdige vrouwspersoon deed een stap opzij en liet mij binnen.

Ik was toch best wel wat gewend , maar dit was vreselijk.
Wel 20 honden liepen rond in een huiskamertje van ongeveer 4 bij 5.
In de huiskamer stond een 2 en 3 zits bank, een grote salon tafel, een enorme boekenkast en een nog grotere eettafel.
De honden liepen op en over elkaar heen.
x91x92 Mot je thee x91x92 ?
Ik moest er niet aan dxe9nken , de smerige kopjes ziende die op de salon tafel stonden, maar zei x91x92Ja graagx92x92
De vrouw liep de gang in.
Ik kreeg even de tijd naar de honden te kijken.
Grote Herders, een paar Dobermans, klein grut, vuilnisbakkies, van alles wat , maar geen Labrador te zien.
Eerlijk is eerlijk, de honden zagen er goed verzorgd uit.
De honden verdrongen zich om me te begroeten, stuk voor stuk heel lieve honden.
Een lik hier een poot daar, een kriebel op een rug hier en een aai over een kop daar.
De rust keerde weer, de honden gingen weer hun eigen gang, speelden met elkaar of liepen gewoon wat rond,
sommigen zochten een plekje en gingen lekker slapen.
Ik werd verder genegeerd.

Ik zag een overvolle asbak staan en vond dus dat ik een shaggy mocht roken.
Rookte mijn shaggy en keek naar de honden.
De tijd eigenlijk vergetend, ik kan uren naar honden en hun gedrag kijken.

Hxe9xe9l voorzichtig kwam er een klein blond hondenkoppie onder de grote eettafel vandaan.
Ik bleef stil zitten kijken, een kruising Mechels Herdertje /Whippet leek het me te zijn.
Langzaam kwam het kleine honden lijfje onder de tafel vandaan, keek schichtig om zich heen, dook weer terug toen een grote Doberman
vriendelijk kwam kijken wat er dan toch onder de tafel vandaan kroop.
Dapper kwam het hondje weer onder de tafel vandaan, liep langs de Doberman, keek naar mij, ging op dr kontje zitten,
en bleef mij aandachtig bekijken.

Waar bleef mijn thee toch?

Ik keek rond, hoorde alleen de honden, de rest van het huis was stil.
Ineens voelde ik iets tegen mijn rechter been.
Het blonde hondje zat rustig met dr ruggetje tegen mijn kuit.
Haar koppie omhoog kijkend, haar oogjes naar mijn gezicht gepriemd.
Ik keek haar aan.
Meteen sloeg ze haar koppie neer.
Zodra ik weer van haar wegkeek priemde haar oogjes weer naar mij op.
Dit x91x92 spelletjex92x92 duurde even voort.
Ik streelde heel even haar blonde vacht.
Zodra ze mijn hand voelde duwde ze haar kleine honden lijfje dicht tegen mij aan.

Waar bleef mijn theex85.. !!!

Wordt Vervolgd !

Ik stond op.
Ik had het wel gezien daar en blijkbaar kreeg ik mijn thee ook niet.
Er was geen Labrador, ik had daar niets meer te zoeken.

Toch wilde ik niet onbeschoft zijn en zomaar weggaan, dus ging ik op zoek naar het warhoofdige vrouwspersoon.
De honden keken even op maar negeerden mij verder, behalve het blonde hondje.
Zodra ik opstond keek ze vol verwachting naar mij op, en volgde iedere stap die ik deed.
Ik negeerde het hondje en liep de lange gang in.
De vrouw was nergens te bekennen en ik dacht verbaast x91x92 ze zal toch niet weg gegaan zijn en mij zomaar in haar huis alleen gelaten hebben x91x92?
Maar ik had geen deur dicht horen gaan dus ik nam aan dat ze toch ergens in het huis moest zijn.
De lange gang kwam uit in de meest smerige keuken die ik ooit gezien had.
x91x92 Whoeii, ben ik even blij dat ik geen thee gekregen hebx92x92 dacht ik.
Maar ook daar was het warhoofdige vrouwspersoon niet.
Links van de keuken stond een deur open.
Ik keek naar binnen.
Oei, ik keek recht de slaapkamer van het warhoofdige vrouwspersoon in.
Daar was ze.
In haar bed.
De deken half over zich heen, zacht snurkende slaapgeluidjes aan het maken.
Ik kon mijn lachen nauwelijks inhouden.
Waar was ik in hemelsnaam in beland?
x91x92Mevrouwx92x92?
De vrouw schrok wakker.
x91x92 Wat mot je x91x92?
Ik haalde diep adem en bracht dapper uit dat er geen Labrador was.
x91x92Ohwx92x92
Ik wachtte een ogenblik om mijn gedachten te ordenen.
Inmiddels hoorde ik de vrouw alweer slaapgeluidjes maken.
Ik raakte nu toch lichtelijk gexefrriteerd.

Een zachte duw tegen mijn kuit.
Het was het blonde hondje.
Ik keek haar aan en schudde mijn hoofd, het is me wat he meiske.
Haalde mijn schouders opx85 pffff whatever.
Draaide me om en liep naar de voordeur, ik had mijn best gedaan vond ik.

Op het moment dat ik mijn hand op de deurklink legde voelde ik twee pootjes tegen mij opspringen.
Ik keek naar beneden in de 2 meest grote angstige oogjes die ik ooit gezien had.
x91x92 je gaat toch niet wegx92x92? vroegen de oogjes.
x91x92 je neemt mij toch meex92x92?
Ik keek recht in de oogjes.
Meteen werden de pootjes van mijn been gehaald en liet het hondje haar staartje zakken, haar koppie naar beneden,
haar oogjes schuin naar mij opkijkend, mijn ogen mijdend.
x91x92 Nee meiskex92x92 zuchtte ik.
Wat moet ik met zox92n hondje als jij, ik kwam voor een Labrador, en dat ben jij niet.
Het hondje hoorde de Nee, blijkbaar kende ze dat woordje, want ze keek me ineens met intens smekende oogjes aan.
x91x92 Neem me mee pleaseee, ik ben van Jou, Jij bent mijn Bazin, pleaseeeeex92x92
Ik duwde het hondje weg, x91x92kssst naar binnen jij, en kijk me niet zo smekend aan, daar kan ik niet tegenx92x92 zuchtte ik

Het hondje piepte, en droop af met haar staartje tussen de achterpootjes.
Ik zuchtte nog eens en deed de deur open.
Ik had de deur nog maar half open en daar stond het hondje weer, piepend en tegen mij opspringend.
Mij smekend aan kijkend.
Ik kan daar slecht tegen, smeken, daar word ik heel week van.
Tegelijkertijd ontroert mij die blik in de ogen.
Gedachten spookten door mijn hoofd.
Ik dacht terug aan dat koppie dat schichtig onder de tafel vandaan kwam, angstig terug deinend voor de grote Doberman.
Om dan toch heel dapper onder de tafel vandaan te komen, langs de grote Doberman heen gelopen was om mij te observeren.
Het zachte lijfje dat ik ineens aan mijn been voelde en wat de hele tijd bij me gebleven was.
Blijkbaar was het hondje hier niet gelukkig en deed er alles aan hier weg te komen.
Mij als redder in nood ziend.
Ondertussen bleef het hondje me smekend aan kijken x85. Ohw mennn grrrr.

Ik draaide me resoluut om en sloot de deur.
Liep in stevige pas terug naar de slaapkamer.
x91x92Mevrouwx92x92 zei ik nu wat harder en gexefrriteerder.
De vrouw mompelde iets onverstaanbaars.
x91x92 Hoe heet dit hondje, hoe oud is ze, en waar komt ze vandaanx92x92? vroeg ik in xe9xe9n adem.
De vrouw keek boos vanuit haar bed maar gaf antwoord.
x91x92 dat is Sita, ze is ongeveer anderhalf jaar oud en ze komt uit Spanjex92x92
x91Sita , pffff ook nog x85 wat een vreselijke naamx92 dacht ik
x91x92 Ik neem dit hondje mee, maar je krijgt er geen 100 gulden voor, waar ligt haar riemx92x92?
x91x92 Aan de kapstokx92x92 mompelde de vrouw.
Ik liep zonder nog wat tegen de vrouw te zeggen naar de kapstok, plukte daar de eerste de beste riem vanaf
waarvan ik dacht dat deze het hondje zou passen.
Sita drentelde blij met zwiepend staartje om me heen.
x91 Ze zal nodig uit moeten x91 dacht ik
x91x92 werden die honden wel uitgelatenx92x92? vroeg ik me af.
Ik had geen poep of plas gezien of geroken dus ik nam aan dat ze wel uitgelaten werden.
x91x92 Rustigx92x92 zei ik tegen Sita
x91x92 Zitx92x92
Sita viel meteen op haar kontje neer
Ik deed de riem om, liep behoorlijk gexefrriteerd naar de deur, deed deze open en liep naar buiten, de deur met een klap achter me dicht gooiend.

Wat moest ik nou met zox92n klein  rot hondje, ze kwam niet hoger dan mijn knie.
Ik nam haar mee, maar zou haar de volgende dag meenemen naar het Asiel, daar moesten ze maar een goed tehuis voor haar zoeken.

Wordt Vervolgd !

Eenmaal buiten trok Sita aan de riem en zakte meteen door haar achterpootjes om een plas te doen.
x91x92 Nee, foei, niet hier x91x92 zei ik bars.
Sita keek geschrokken naar mij op.
Enigszins gexefrriteerd trok ik Sita naar de goot, x91x92Hier mag je plassenx92x92.
Sita keek me niet begrijpend aan.
x91x92 Nou , vooruit, plassen jijx92x92.
Voorzichtig zakte Sita door haar achterpootjes en keek mij verward aan.
x91x92 Ja , goed zo Sita, daaaaar mag je plassenx92x92
Ik zag een zucht van verlichting door het hondje gaan en ze plaste.

We liepen richting de tram, Sita trok aan de riem, ze was erg blij buiten te zijn.
Het trekken aan de riem irriteerde me en ik stond stil.
x91x92Rustig Sita, Nxe1xe1st.x92x92
Ik trok Sita terug tot haar schoudertje aan mijn kuit stond.
x91x92 Volgx85. Nxe1xe1st.x92x92
Ik liep langzaam weer verder.
Sita keek verwachtingsvol omhoog en liep rustig aan mijn kuit mee.
x91x92 Brxe1xe1f Sita, zoooo is het goedx92x92.
Een stukje verderop trok Sita zachtjes aan de riem.
Ik keek naar beneden.
x91x92 Nxe1xe1st Sitax92x92x92.
Sita ging weer aan mijn kuit lopen maar keek van mij naar de goot en weer naar mij, zacht aan de riem trekkend richting de goot.
Volgens mij wilde Sita mij iets duidelijk maken.
Ik liep naar de goot waar Sita meteen door haar achterpootjes zakte en een mooie drol produceerde.
x91x92 Goed zo meiske, dat is brxe1xe1fx92x92.

( noot van de schrijver:,
Nooit heeft ze meer op de stoep geplast of gepoept, en nooit van haar hele leventje heeft ze meer aan de riem getrokken.
Nooit van haar hele leventje heb ik haar hierop nog hoeven corrigeren.)

Wat een slim hondje dacht ik.
Dat deed me eigenlijk wel plezier.
Een lichte ontroering maakte zich van mij Meester.
Eigenlijk was het ook wel een schattig koppie wat dat hondje op haar nekkie had zitten, eigenlijk wxe1s het ook best een heel lief en mooi hondje.
Ze had zulke mooie reebruine oogjes, die sprxe1ken echt.
x91Maar neex92 dacht ik, x91morgen gaat ze mee naar het Asiel, daar zouden ze wel een nieuw huisje voor haar vinden.

We waren bij de tram aangekomen en ik ging op het bankje in de abri zitten.
Sita keek mij alert aan, maar telkens als ik in haar oogjes keek wende ze haar koppie af en keek langs mij heen, nooit recht in mijn ogen kijkend.
Ik wist veel van honden gedrag, ik trainde immers in die tijd Dobermans en de honden die moeilijk plaatsbaar waren in het Asiel,
Ik kreeg daar 3 maanden de tijd voor, dat was de afspraak die ik gemaakt had met de dierenarts van het Asiel.
Kreeg ik het niet voor elkaar zo een moeilijke hond in ieder geval de basis begrippen bij te brengen,
of het gedrag zodanig om te vormen dat de hond weer plaatsbaar was, moest die hond helaas ingeslapen worden.
Reden genoeg voor mij, mezelf heel erg in het hondengedrag te verdiepen.

Ik realiseerde me dus dat Sita een heel deemoedig, onderdanig hondje was, een hond die dominant is kijkt immers direct in je ogen.
Blijf je direct in de ogen van een dominante hond kijken kom je in een conflict situatie en zal er een machtstrijd ontstaan.

De deemoedigheid en onderdanigheid van Sita ontroerde mij.
Ik voelde mezelf groeien, voor haar was ik de Alfa hond, de Leider van de groep.

De tram kwam eraan.
Ik stond op en Sita liep gedwee mee.
Tot ze de treetjes van de tram op moest, ze verstarde x85 wat is dit ?? wat eng, daar ga ik niet in zag ik haar denken.
x91x92 Volg Sita , Vxf3lg !x92x92.
Ik zag een siddering door het hondje gaan, ze keek naar me op met angstige oogjes.
x91x92 Kom Sita, Vxf3lg!x92x92.
Sita trilde over haar hele lijfje, maar volgde.
x91x92 Braaf Sita, braaf hoor meiskex92x92
Sita had vast nooit in een tram gezeten, ze keek angstig om zich heen en probeerde zich in evenwicht te houden in die eng schommelende tram .
Ik zocht een zitplaats en ging zitten.
Sita kroop dicht tegen mijn kuit aan en ik voelde haar hele lijfje rillen van ellende.
x91x92 Het is goed meiske, niets aan de handx92x92 sprak ik zacht en rustig.
Ik streelde even over haar rug.
Sita kwam tot rust, als de Bazin dit niet eng vond was het blijkbaar helemaal niet eng om hier in deze eng wiebelende wereld te zijn.
Sita ging rustig naast mijn been liggen, haar koppie op mijn voet rustend.
Het ontroerde me dat Sita blijkbaar zo een vertrouwen in mij had dat ze haar angst overwon.

Ook het uitstappen was heel eng voor Sita, maar ze deed het dapper, steeds opkijkend naar mij of ze het wel goed deed.
x91x92 Goed zo meiske, heel braafx92x92

We liepen naar mijn huis, waar Sita het trappenhuis weer heel eng vond, maar na wat aanmoediging ging ook dat goed.

Ik plofte op de bank neer.
Wxe1t een dag pfff.
Sita snuffelde even het huis door, zag snoopy ( die blijkbaar honden gewend was )
en duwde even haar neus in haar vacht, die twee waren meteen vriendjes.
Sita kwam meteen terug naar mij en keek met grote trouwe oogjes naar mij op.
x91Wat verlang Je van mij Bazin?, waar mag ik gaan liggen?x92 spraken de oogjes.

Ik stond op en pakte een dekentje en legde dat in de verste hoek van de bank.
x91x92Daar is jou plekje voor vandaag Sita, kom niet te dicht bij me, je bent niet van Mij, je mag een nachtje logeren, thats all x91x92
Ik klopte op het dekentje.
x91x92 Hier Sita!x92x92
Sita sprong op de deken, ging met een diepe zucht liggen en legde haar koppie zo dat ze mij steeds in de gaten kon houden.

Ik was heel moe, gexefrriteerd en mijn maag deed raar.
Ineens werd ik erg misselijk, ik had toch niets verkeerds gegeten?
Ik zou toch niet ziek worden?
Wat zat dat rothondje me nou te hele tijd aan te staren?
Whatever.. ze ging morgen mee naar het Asiel.
Ik sloot mijn ogen en alles duizelde om mij heen.
Ik zou toch niet ziek worden he?

Sita kroop voorzichtig tegen mijn rechterdijbeen aan.
Ik deed mijn ogen met een ruk openx85. x91x92 Weg jij !!! plxe1xe1ts!!!x92x92 blafte ik gemeen naar het arme beestje.
Ik gaf Sita een tik en duwde haar weer naar de deken.
Waar ze met een luide piep zo op ging liggen dat ze me steeds in de gaten kon houden.
Haar oogjes op mij gericht.
Hemels.. x91x92Jij ben Mijn Bazin .. ik ben van Joux92x92 zeiden haar trouwe oogjes.
Een diepe zucht kwam uit haar lijfje.. x91x92ik ben toch van Jou x85. Toch?x92x92 smeekte haar oogjes.
Neeheeeeeee grrrrrrrrrr .. jij bent niet van Mij x85 stom beest!!
Woede overviel me.
Ik was zo vreselijk kwaad op de hele wereld.
Iedereen kon me gestolen worden.
Zeker dit stomme hondje.
Wat dacht ze wel x85 

Menn, mijn maag deed zeer en mijn darmen begonnen ook al te krampen

x91x92 Kijk niet zo naar me stom beestx92x92
x91x92 ik ben van Jou x85 tochx92x92? smeekte de oogjes
Ik werd gek van die oogjes.
x91x92KIJK NIET NAAR MIJ!!!x92x92
Wanhopig keerde Sita haar blik af, sloot haar ogen en deed of ze sliep.

PFF, stom beest!

Ik krulde me op in de andere hoek van de bank sloeg mijn arm over mijn ogen.

x93Als ik niemand zie, zien ze mij ook nietx92x92

Midden in de nacht werd ik wakker, de lichten waren niet aangedaan en ik voelde me beroerd.
Mijn maag en darmen voelden aan als stenen in mijn lijf en moest rennen naar de wc
waar ik snel een emmertje pakte en alles er van voor en achteren uitkwam.
Ik rilde van de koorts.
De deur stond half open en toen ik weer een beetje bij mijn positieve kwam zag ik Sita met een scheef koppie voor de wc deur zitten.
Als een hondje bezorgd kan kijken deed ze dat nu.

Ohww mennn, Sita, die moest natuurlijk nog uit.
Ik hees mezelf omhoog en strompelde de gang door naar de grote kast en haalde daar een dikke trui uit.
Pakte de riem en deed hem om Sita haar nekkie.
Zwaaiend op mijn benen liep ik de trappen af, en liep de stille straat in.
Sita deed snel alles netjes in de goot, meteen terug trekkend alsof ze wilde zeggen, x91x92 kom Bazin Je bent ziek we moeten snel terugx92x92
Het zweet brak me uit toen ik de trappen weer op liep, nooit leken die drie trappen zo hoog als nu.
Ik deed snel wat brokjes in een bakje en gaf het aan Sita,
ging zowat weer over mijn nek toen ik een beetje kattenblikje in snoopy haar bakje deed en strompelde naar mijn bed.
Ik hoorde nog net trippel trippel en voelde iets op bed springen voor ik in een koortsroes wegzakte en in slaap viel.

Ik schrok wakker van de wekker die gilde dat het al half acht was en ik moest opstaan om naar mijn werk te gaan.
Ik stond moeizaam op en liep direct naar de wc om te herhalen wat er x91s nachts allemaal uit gekomen was.
Strompelend liep ik naar de douche en liet het heerlijke hete water over mijn koortsige lichaam stromen.
Daar knapte ik enigszins van op maar wist ook wat ik zo niet kon werken en belde het Asiel dat ik ziek was.

Sita moest eerst weer uit dacht ik, dan kon ik de rest van de ochtend terug naar bed gaan.
Ik kleedde me aan en pakte de riem maar viel bijna flauw toen ik naar voren boog om de riem om Sita haar nek te doen.
Sita deinsde achteruit en weigerde zich de riem om te laten doen
x91x92Verdorie bxe9xe9st doe niet moeilijk nux92x92 mopperde ik.
Sita liep achteruitkijkend naar de slaapkamer en sprong op bed en keek smekend naar me op alsof ze zeggen wilde
x91x92 Please Bazin kom nou slapen, ik kan mijn plas nog wel even ophoudenx92x92
Geen zin in strijd hebbende plofte ik met kleding en al op mijn bed om weer in een koortsslaap te vallen.

Het bleek een fikse buikgriep te zijn.
Dagen achtereen sliep ik, probeerde wat te eten en drinken,
strompelde drie keer per dag met Sita naar buiten waar ze snel haar behoefte in de goot deed
om dan trekkend aan haar riem nog sneller terug te lopen naar huis, wetende dat ik niet in staat was een stuk met haar te lopen.
Waarna ik weer in bed plofte en steeds het warme lijfje van Sita tegen mijn dijbeen voelde alsof ze over mij waakte,
en te ziek was haar weg te sturen.

Na een dag of drie knapte ik zover op dat ik weer wat op de bank kon zitten.
Ik was ook weer zover opgeknapt dat ik Sita weer in haar hoek van de bank stuurde.
x91x92Wegwezen Sita, plxe1xe1ts, denk maar niet dat je nu van Mij bent, zodra ik beter ben ga je alsnog mee naar het Asielx92x92
Sita droop af naar het dekentje in de hoek van de bank, haar koppie zo houdend dat ze me in de gaten kon houden.
Haar oogjes zeiden, x91x92 En toch ben Je mijn Bazin, ik ben van Jou x85x85 toch? x85. Please?x92x92

Met het beter worden kwam ook mijn getob over mijn leven terug en zat weer uren voor me uit te staren.
Sita steeds wegduwend als ze weer stiekem tegen mijn rechterdijbeen was gaan liggen.
Aan niets of niemand zou ik me meer hechten, uiteindelijk werd ik toch weer pijn gedaan, ze gingen toch weer weg.

Verdriet overmande mij en was zo in mezelf gekeerd dat ik niet eens door had dat Sita weer tegen mijn rechterdijbeen aan was komen liggen
en mijn hand zacht over haar ruggetje streelde.
Tot Sita zich even voorzichtig bewoog.
Ik keek haar aan, recht in haar ogen, dit keer wendde Sita haar blik niet af maar keek recht in mijn ogen terug.
Trouw, onderworpen, zelfverzekerd, smekend en dat alles in xe9xe9n blik.
Lang keken we elkaar zo aan.
Fixeerden in elkaar.
Gehypnotiseerd.
Diep drong Sita haar blik van onderworpen, smekende, zelfverzekerde trouw aan mijn geest op.
Een diepe, rauwe zucht ontsnapte uit mijn keel en tranen van ontroering vulden mijn ogen.
Eindelijk zag ik wat Sita was,
een heel intelligent, prachtig, lief, trouw, onderworpen hondje, met de mooiste reebruine oogjes die ik ooit gezien had.
Ze wilde van Mij zijn!
In dat moment gevangen betoverden wij elkaar.
x91x92 ik ben van Jou, Jij bent mijn Eigenares, ik behoor aan Jou toe en voor altijd tot in de eeuwigheid zal dat zo zijn!! x85x85toch?
x91x92 jij bent van Mij, Mijn eigendom, jij behoort aan Mij toe en voor altijd tot in de eeuwigheid zal dat zo zijnx92x92!!

Wordt vervolgd!

Sita bleef en had haar plekje tegen mijn rechterdijbeen veroverd.
Een mand had ze niet want dit was haar plekje.
Waar ik ook was, nooit lag ze ergens anders en mocht het voorkomen dat we ergens waren waar ze niet op de bank mocht,
lag ze tegen mijn been aan met haar koppie op mijn voet.

Wat mij erg plezierde was haar toegewijde, onderworpen intelligentie.
Alle commandox92s pakte ze zo verbazend snel op.
Zelden hoefde ik een commando meer dan 2 keer uit te leggen.
Na een week netjes naast mij aan de riem gelopen te hebben vond ik dat het tijd was om haar los te laten in het Beatrix park, waar we uren liepen.

Sita keek op maar bleef vlak bij mij tot ik x91x92 VRIJ x91x92 zei en mijn hand naar voren bewoog.
Het woordje x91x92 Vrij x91x92 had ze inmiddels geleerd wanneer ik haar toestond even iets voor zichzelf te doen.
Sita rende weg, hxe9xe9xe9l hard weg.
Mijn hart sloeg tien keer over toen ik zag hoe hard dit meiske kon rennen.
In dit hondje school zeker een deel Whippet.
Haar slanke lijfje was niet meer dan een schim.
Maar Sita was ook onbesuisd en onbezonnen.
Mijn hart stond stil toen ik haar tegen een boom zag opklappen.
BENGGGG.
Versuft bleef ze liggen.
Ik liep snel naar haar toe en bekeek haar toestand.
Gelukkig niets gebroken.
Ik streelde haar even en sprak haar bezorgd toe dat ze toch echt moest opletten waar ze liep.

Maar dit soort ongelukjes kwamen de eerste tijd geregeld voor.
Ze kon zo hard rennen en deed dat ook zo graag maar keek niet uit waar ze liep.
Het was zeker niet goed voor mijn hart te zien hoe ze tegen bomen, bankjes, lantarenpalen en dergelijke opbotste.
Dit was ook de reden dat ik haar terug riep als ze zo hard van me wegrende.
Ze mocht van mij niet meer zo hard en ver van mij weg.
Al was het met spijt in mijn hart omdat ik zag hoe ze genoot van het harde rennen.
Maar Sita klaagde niet en bleef sinds dien vlak bij mij.
Spelen met andere honden deed ze niet, die interesseerden haar niets en voor de grote honden was en bleef ze een beetje bang.

Omdat ze niet ver van mij weg mocht, werd haar wereldje kleiner en focuste ze steeds meer op mij.
Uiteindelijk liep ze nooit verder weg van mij dan 2 meter om mij heen.
De riem bleef steeds vaker thuis, die had ze toch nooit om
Tot de riem uiteindelijk verstoft op de kapstok lag.
Waar ik ook liep, op de drukke markt of op het open strand, de drukke tram, winkelstraat, whatever,
Sita was mijn schaduw, haar schoudertje aan mijn scheenbeen.
Ik lette niet op Sita, Sita lette op Mij.
Altijd de mooie reebruine oogjes op mij gericht, geen stap van mij afwijkend.

De tijd gleed voorbij.
Ik had inmiddels door onenigheid ontslag genomen  in het Asiel.
De dierenarts had een hond in laten slapen waar ik het totaal niet mee eens was geweest.
Sita mocht altijd mee naar het Asiel en was eigenlijk nooit alleen thuis geweest.
Ze was gewoon altijd bij mij.
Mijn schaduw.
Oogjes op mij gericht.
Waar ik ging was zij.
Zonder na te denken ging ze links als ik links ging, rechts als ik rechts ging.
Zelfs als ik bezig was met een hond in het Asiel keek ze toe vanaf mijn rechterkuit.
Er was geen Sam meer zonder Sita, geen Sita zonder Sam.
Jin en Jang.
Ik kon me ook nauwelijks voorstellen dat dit ooit anders zou worden.

Op een avond lag Sita aan mijn rechterdijbeen op de bank, ik streelde haar en keek haar aan.
Ik ga jou een nieuwe naam geven meiske, Sita is een stomme naam en een nieuwe naam zal je geheel aan mij binden,
want dan heb ik je die naam gegeven en ben je geheel mijn eigendom.
Altijd als ik hardop dacht keek Sita mij aan, alsof ze ieder woord begreep wat ik zei.
Vele namen spookten door mijn hoofd.
Wat was Sita eigenlijk voor mij?

Shadow vond ik niet leuk genoeg, al was ze wel mijn schaduw.
Eigenlijk was ze als een cadeautje uit de lucht komen vallen en had ze mij betoverd met haar trouwe, intelligente,
zelfverzekerde toegewijde onderworpenheid, haar wil van Mij te zijn en van niemand anders, Mijn schaduw,
Ze kwam uit Spanje en was Mi cadeau  .. Mijn cadeautje.
Mikado is een spelletje waarbij je heel voorzichtig de stokjes zonder de andere stokjes te bewegen van elkaar af moet halen
tot je er nog maar 1 over hebt, wat alleen lukt als je een heel vaste rustige hand hebt, dezelfde rust die dit hondje over mij afriep.
Mika betekent ookx85 kleine heks.
Ik spelde de letters m i k a.
x91x92Voortaan heet jij mika, Mijn kleine heksx92x92 zei ik tegen het mooie blonde hondje.
Geloof het of niet, maar mika luisterde vanaf dat moment nooit meer naar Sita, alsof ze die naam nooit gedragen had.
Ik heb het heus uitgeprobeerd.
Maar als ik de naam Sita zei keek ze niet op of om.

Mijn mika, Mijn schaduw.
Geen mika zonder Sam, geen Sam zonder mika.

Wordt vervolgd,

De tijd gleed verder.
Nadat ik ontslag genomen had op het Asiel kwam er een periode van werkeloosheid.
Niet dat ik dit erg vond, integendeel.
Ik vond het heerlijk uren met mika te trainen en te wandelen in het Beatrix park of Sarphati park.
Natuurlijk had ik andere honden getraind, Dobermans en al het grut van het Asiel.
Ook daar had ik plezier in gehad, maar niet zoals met mika.
Dit hondje leek gedachten te kunnen lezen, nog vxf3xf3r ik een commando zei had ze het al gedaan.
Natuurlijk had dit enige weken geduurd de commandox92s aan te leren, maar mika pakte alles zo snel op.
Ze gehoorzaamde zo automatisch en ondoordacht dat het haar soms zelfs in gevaar bracht.
Ze bleef namelijk wat bang voor grote honden en dat was voor haar ook de enige reden dat ze wel eens van me wegrende,
soms zo in paniek dat ze de rijweg op rende.
x91x92 HALT x91x92
Ze stond dan meteen stil, acuut, of dat nou midden op de rijweg was of niet.
x91x92 NEE, x85. Voorwaartsx85 STOEP x91x92 riep ik dan angstig.
Dan rende ze meteen door naar de stoep aan de andere kant van de rijweg.
x91x92 Blijfx92x92 zuchtte ik dan met mijn hart in mijn keel, en haalde haar aan de overkant op.
Op zox92n moment vervloekte ik haar gehoorzaamheid.
Ze dacht niet meer zelf na, suffertje.

Zo kan ik me ook nog een voorval herinneren in het Sarphati-park.
Dit was jaren later.
Maar ik zal daar straks op terug komen, want eerst moet iets anders verteld worden.

Het enige nadeel van mika was dat ze niet alleen thuis kon blijven.
Zodra ik de deur achter me dicht deed gilde mika het uit.
Janken, blaffen, zenuwachtig heen en weer rennend door het huis, totaal in paniek.
Wat ik ook probeerde, niets hielp.
Opsluiten in een kleine kamer, t shirt neerleggen met mijn geur en in de benche opsluiten, muziekje aanlaten,
steeds even, als ze net even stil was terug komen x85x85 niets .. niets hielp.
Als ik wat langer wegbleef haalde ze de wasmand leeg op zoek naar mijn kleding die ze van ellende dan soms ook stuk beet.
Ze moest maar altijd met me mee, wanneer dat maar kon.

Lange tijd ging dat goed, uiteindelijk had ik geen werk en hoefde niet vaak zonder haar weg.
We waren altijd bij elkaar geen Sam zonder mika, geen mika zonder Sam.
En steeds meer groeide we in elkaar, symbiotisch x85 Jin en Jang.

Enige tijd later kreeg ik een nieuwe vriend.
Hij vond mika maar een stom klein hondje en wilde er een grote Duitse Herder erbij.. dat was tenminste een hond vond hij.
Ineens kwam hij thuis met een kruising Duitse Herder x96 Deense Dog  pup van 4 maanden oud !!!!!
Mijn mika was gek op puppies.
Het leek goed te gaan dus nou vooruit dan, de pup mocht blijven en we noemde haar Costa.
Het enige wat mika niet afstond was haar plekje aan Mijn rechterdijbeen.
Dat deed ze niet doormiddel van jaloers zijn, grommen en bijten, maar gewoon niet opzij gaan, hooghartig kijkend naar Costa
en smekend naar Mij opkijken of ik aan de opdringerige Costa duidelijk wilde maken dat dit toch xe9cht hxe1xe1r plekkie was.
Ik maakte Costa duidelijk dat dit mika haar plek was en dat ze daar respect voor moest tonen.
Wat verder ook geen enkel probleem was, Costa was uiteindelijk toch te groot om op de bank te mogen.

Costa nam de onhebbelijkheid van mika over niet alleen thuis te kunnen zijn, wat resulteerde dat er 2 slopertjes en jankertjes luid blaffend
te kennen gaven dat ze het echt niet waardeerde alleen gelaten te worden.

Costa groeide en groeide en groeide zo groot dat het meer op een paard leek dan een hond.
Ze kreeg ook bravoure, maar mika werd niet bang voor Costa wetend dat ik haar zou beschermen tot Ik er bij neerviel .
Luisteren deed Costa ook maar zelden, eigenlijk alleen wanneer het Haar uit kwam.
Dan keek mika Mij aan alsof ze wilde zeggen x91x92 wat is dat nou voor een maf beestx92x92
Ik vond Costa ook wat raar uit Haar ogen kijken en raar reageren.
Hier klopte iets nietx85.. Haar gedrag was x85. Vreemd.
Zelfs Ik, die toch heel wat van opvoeden van honden wist, kon niets met Haar aan.
Ik besprak mijn probleem met een collega trainer.
Hij zou Costa van mij overnemen en kijken wat Hij met haar aan kon.
3 maanden later belde hij mij op om te vertellen dat hij Costa had moeten laten inslapen na een vreemd voorval met een pup,
waar ze eerst leuk mee aan het spelen was en ineens dood beet om vervolgens weer met de pup te willen verder spelen.
Hij had een hersenfoto laten maken en daaruit bleek dat Costa een tumor in haar kop had zo groot als een sinasappel die niet operabel was.

Er kwam een ander hond bij ons wonen.
Rakker, een kruising Bordercollie.
Rakker en mika konden het vanaf het begin heel goed met elkaar vinden en werden dikke maatjes,
maar mika stond haar plekje aan Mijn been niet af en het hooghartige kijken en smekend naar Mij kijken herhaalde zich,
waar ik gehoor aan gaf en Rakker accepteerde dat dit hxe1xe1r plek was.

Rakker was wat meer gewend alleen thuis te zijn en blijkbaar gaf dit mika vertrouwen dat ze het niet meteen zo op een gillen hoefde te zetten
als ik niet in haar buurt was.
Ik vond in die tijd ook ander werk en was daardoor x92s morgens 4 uurtjes weg.
Maar alleen zijn, zonder Mij te zijn, bleef voor mika vreselijk, eten en drinken deed ze niet zolang ik weg was
en zelfs als mijn vriend gewoon thuis was zei hij dat ze zolang ik weg was mika alleen maar met haar koppie naar de voordeur lag te kijken,
te wachten tot deze weer open ging en mijn lieve verschijning er weer door heen stapte.

Rakker was een zeer intelligente hond.
Hij had een grote will to please zoals dat heet.
Commandox92s leerde hij snel en gehoorzaamde meestal meteen, maar toch was hij heel anders dan mika.
Het verschil is heel moeilijk uit te leggen maar ik zal een poging doen.
Voor Rakker was gehoorzamen een spelletje, deed alles graag en juist ook de behendigheids training vond hij erg leuk.
Balkjes , tunnels, horden, bruggen alles was prachtig en wond hem erg op en maakte hem erg blij.
Maar lette je niet op Rakker, dan ging hij zijn eigen weg.
Spelen met andere honden, snuffelen naar lekkere geurtjes, in de sloot springen en zwemmen, op eenden jagen enz enz .
( dit zonder toestemming trouwens grr )
Soms moest ik zelfs 10 keer roepen voor hij doorhad dat Ik ook nog bestond,
Dat ik Rakker moest roepen vond mika maar raar, je zorgde toch zelf dat je niet geroepen hoefde te worden ??

mika deed heel gemakkelijk wat Rakker ook kon.
Behendigheid deed ze net zo mooi als hij, misschien zelfs beter omdat ze de hindernissen wat rustiger nam
omdat ze er niet zo opgewonden van werd.
Ik zei dat ze het moest doen, dus deed ze het.
Trots gehoorzamend, met opgeheven staart maar het wond haar niet op.

Rakker kon ook anderen gehoorzamen als die met hem trainde.
mika gehoorzaamde niemand, bleef gewoon op haar gatje naast mijn rechterbeen zitten, opkijkend naar Mij met vragende oogjes
x91x92 wat staat die raar te doen?  Dat ik iets moet doen? Jah nou zeg .. die denkt toch niet dat ik 1 stap van Jou wegloop he x91x92
Als een ander haar mee nam aan de riem, protesteerde mika hevig, wilde niet meelopen en terug kijkend,
trekkend aan de riem en naar Mij terug proberen te komen.

Rakker liep met iedereen mee die lief voor hem was.
Rakker gehoorzaamde mij maar was niet vxe1n Mij , mika gehoorzaamde alleen Mij en was Mijn mika  anders kan ik het niet uitleggen,
Rakker was onderdanig aan commandox92s, mika was niet onderdanig, gedroeg zich ook niet onderdanig maar was x85. Pfff hoe noem je dat toch?

Onderworpen?
Onderworpen aan Mijn wil en niet aan commandox92s x85. Zoiets.

Rakker droeg zijn staart als hij gehoorzaamde laag afhangend.
mika droeg haar staart hoog, trots, gehoorzamend omdat ze dit wilde, omdat ze Mijn wil volgde,
haar Eigenares wilde dit dus deed ze het, Mijn wxedl was haar commando x85x85 onderworpen, en uit x85. Liefde?

En dan nu het voorval wat ik eerder aangaf.
(Zo kan ik me ook nog een voorval herinneren in het Sarphati-park.
Dit was jaren later.
Maar ik zal daar straks op terug komen, want eerst moet iets anders verteld worden.)

mika dacht niet meer zelf na, voerde klakkeloos een commando op zonder nadenken of het haar zelf in gevaar bracht.
Mijn schaduw, in alles vertrouwend op Mijn oordeel en Mijn wil.

In het Sarphati-park liepen mika, Rakker en Ik vaak met een grote groep hondenbezitters mee.
Uren lang in het park vertoevend.
Zelfs thee, koekjes en limonade nam iedereen mee .. of chips en chocolaadjes grinn, het was een dagelijks feest zal ik maar zeggen.
Na onze rondjes gelopen te hebben, gingen we vaak bij elkaar zitten kletsen op het grote grasveld.
De honden dartel om ons heen spelend.
mika natuurlijk altijd rustig aan mijn rechterdijbeen.
Tot op een dag Rakker in een dolle bui was en mika uitdaagde tot rare spring spelletjes over Mijn benen heen.
Ik was het drukke gedoe van Rakker en mika een beetje zat en stuurde Rakker weg x85
hup weg jij speel jij maar even met Boris daar, dies ook net zo gek als jij!
Tegen mika zei ik rustig  x91x92 Af x85.  En Blijf!x92x92
mika kroop op haar plekje naast mijn rechterdijbeen en legde haar koppie op het gras en bleef zo stil liggen,
wetend dat ze me niet meer mocht storen.

Na een tijdje stonden we op om ons laatste rondje te lopen.
Ik riep Rakker ( 5 keer ofzo) en liep zonder op te mika te letten met de groep mee.
Ik voelde me raar, onrustig, maar wist niet waarom.
Tot ik ineens naast me keek x85x85.
Ik schrok, waar was mika ???
Ik keek verwilderd om me heen, Mijn hart in mijn keel voelend.
Mijn mika was nooit maar dan ook nooit meer dan 1 meter van Mij verwijderd.
Ik riep haar, x85.. geen mika!
Ik werd vreselijk ongerust en voelde tranen in Mijn ogen prikken.
Een vriendin met een lieve engelse bulldog kwam naar mij toe en zocht mee.
x91x92 Misschien is ze nog op het grote veld waar we net zaten x91x92 zei mijn vriendin.
We liepen terug naar het grote veld, en wie zat daar in alle rust op Mij te wachten, precies op de plek waar Ik x91x92 Af .. en Blijf x91x92 gezegd had? 
Juist, Mijn mika!
Ik wist niet wat ik moest voelen, het huilen stond me nader dan het lachen, dat weet ik wel.

Op dat moment realiseerde ik me dat mika te ver doorschoot in haar doel Mijn wil te volgen,
Mijn commandox92s zonder enige overweging te gehoorzamen.
Zonder zelfs nog over haar gezondheid en veiligheid na te denken.
Mij zo waanzinnig vertrouwend.
Wat Mijn Eigenares zegt is goed, Zij weet wat goed voor mij is en zal daarin nooit falen.
Ik schaamde me.
Ik schaamde Mij diep.

Ik had mika overtraint, en te veel voor vanzelfsprekend genomen.
Wiens wil was het eigenlijk geweest?
Mijn wil x85. of die van mika ?

Ik moest zorgen dat mika zo bleef als ze nu was en toch zelfstandiger en zelfredzamer en x85zelfnadenkender werd.
In ieder geval zo dat ze zelf kon beslissen een commando van Mij te negeren als het haar in gevaar bracht of in een onduidelijke situatie bracht.
mika had in deze moeten beslissen achter Mij aan te komen en het x91x92 Af .. en Blijfx92x92 verder moeten negeren.

Ik knuffelde mika en beloonde haar met een koekje, maar op weg naar huis bedacht ik een plan.

Wordt vervolgd !!

Vele gedachten spookten door mijn hoofd.
Hoe kon ik het gedrag van Mijn mika behouden  en er toch voor zorgen dat ze zelfstandiger nadacht?
Een televisie programma bracht mij op een idee.
Het programma ging over blinden geleidehonden die wel getraind waren maar zelfstandige beslissingen moeten kunnen nemen.
De geleide honden hielden net als mika de baas heel goed in de gaten en reageerde op hun lichaamstaal en niet zozeer op commandox92s.
Want stel , de blinde baas dreigt tegen een lantarenpaal op te lopen terwijl deze het commando x91x92 overx92x92
( om de straat over te steken) geeft,
dan zal de hond eerst zorgen dat de baas niet tegen de lantarenpaal aan loopt
om dan pas te kijken of ze kunnen oversteken als er geen verkeer aan komt.

Ik vond dit waanzinnig knap van die honden, hoe ze zelfstandig konden nadenken en ook een commando konden negeren
als dat gevaarlijke situaties zou opleveren.
Zo kwam bij mij het idee op om mika te trainen op gebaren en lichaamstaal.

In het begin koppelde ik aan ieder commando een gebaar.
Daarna liet ik het commando soms weg en deed alleen het gebaar.
Tot mika uiteindelijk het gesproken commando niet meer nodig had om te begrijpen wat er van haar verlangd werd.
De volgende stap was dat ik de gebaren steeds kleiner maakte, minder overdreven zeg maar.
Steeds kleiner , kleiner . tot er bijna geen gebaar over was en mika meer en meer op haar eigen gevoel vaarde.
Ik zal niet zeggen dat ze dit binnen een paar maanden geleerd had, maar gaandeweg de jaren raakten we steeds meer op elkaar ingespeeld.
Daarnaast zei ik veel vaker x91x92 vrijx92x92 tegen mika.
Omdat ze nu wat ouder werd, was ze ook niet meer zo onbesuisd en smakte niet meer tegen bomen en lantarenpalen en dergelijke.
Ze begon voorzichtig weer wat met Rakker te spelen, en liep zelfs wat vaker iets verder dan 2 meter van mij weg,
maar zodra ik buiten haar gezichtsveld was liet ze alles voor wat het was en kwam snel naar Mij terug.
Er was nog steeds geen Sam zonder mika en geen mika zonder Sam.
Eigenlijk werd de band nog symbiotischer  tot het er uiteindelijk op leek of wij xe9xe9n persoon waren in plaats van 2,
mika was meer dan Mijn schaduw geworden.
Een commando was uiteindelijk niet meer nodig, ze kon aan Mijn lichaamstaal zien wat er van haar verwacht werd.
Op laatst gaf ik alleen nog een commando als ze snel even moest opletten of in paniek situaties.
Soms leek het net of mika gedachten kon lezen, iets waar vele mensen verwonderd over waren.

Op vakantie ging ik niet als mika niet mee kon.
Dit heb ik 1 keer gedaan, maar heb die vakantie toen afgebroken omdat mika niet meer at en dronk
en ik er niet tegen kon mika niet aan Mijn zijde te hebben.
We raakten beide in paniek als we niet bij elkaar waren .. Mijn mika en Ik

De jaren verstreken.
Het ging uit met mijn vriend en een andere vriend kwam.
Ik verhuisde van de x91x92 Pijpx92x92 naar x91x92Bos en Lommerx92x92
Het Erasmuspark, Rembrandtpark  en Westerpark werden de nieuwe wandel parken met de honden.
Ik kreeg mijn dochterlief.
Mijn mika was gek op dat kleine wurmpje dat over de grond kroop en hield haar goed in de gaten.
Dat dochterlief erg belangrijk voor mij was zag ze niet als een bedreiging maar als een taak goed op haar te letten
en heel beschermend over haar te waken.
Heel anders dan Rakker die jaloers was en bij god niet wist wat hij met dat rare wezen aan moest.
Rakker was niet te vertrouwen met mijn dochterlief,  hij gromde tegen haar en al heeft hij haar nooit echt gebeten,
durfde ik hem nooit in de huiskamer te laten als ze over de grond kroop.
Hij ging over haar heen staan en probeerde haar te domineren en bewoog ze niet zoals hij wilde gromde hij.
Daarbij kwam dat ik minder tijd had om uren in het park te lopen, iets wat Rakker zijn lust en leven was.
Rakker werd steeds jaloerser, kreeg daarvoor op zijn kop en werd soms de kamer uit gestuurd
als ik hem te bedreigend vond tegen over dochterlief.
Rakker kwijnde weg, de bordercolie in hem had veel werklust en had veel aandacht nodig.
Daarbij miste Rakker heel erg het Sarphati park en het Beatrix park en al zijn vriendjes daar en kon niet wennen aan die rare andere parken.
Uit frustratie begon Rakker zich kaal te krabben en zijn rug kapot te bijten.
Ik had geen andere keus dan een beter plekje voor hem te zoeken.
Ik hield veel van Rakker, maar dit was beter voor hem.
Een vriendin wilde hem graag hebben en hij heeft daar tot aan zijn dood toe gewoond.

Lange tijd was mika weer alleen met Mij , dochterlief, mijn vriend en de katten
( inmiddels was Snoopy overleden aan kanker, en had ik 2 andere katten Timmy en Shady.)
Wat ook weer een verhaal apart is omdat Mijn mika erg moederlijke gevoelens had tegen over Timmy,
die veel te jong bij zijn moeder weg moest omdat hij als 4weken oud kitten de deur uit geschopt werd omdat het x91x92 baasjex92x92 op vakantie moest.
Mijn mika werd er spontaan schijnzwanger van en heeft hem tot hij groot was gezoogd en verzorgd.
Het was geen gezicht zo een grote kater aan Mijn mika dr tietjes
en uiteindelijk greep ik in toen Timmy echt wel groot genoeg was op eigen benen te staan.

Ook deze relatie met mijn vriend ging na een jaar of 3 uit.
Ik kwam s tegen x85 een vrouw.
Ik was best in verwarring.
Was ik biseksueel? Lesbisch ?
Ging het daarom nooit goed met mannen?
Door s kwam ik in contact met de BDSM en begreep eindelijk wat ik gemist had in mijn relaties.
Ik wist meteen x85 ik ben Dominant x85 een Mrs .. en zelfs niet zomaar xe9xe9nx85 een lifestyler.
Ik ga hier verder nu niet op in maar kan wel vertellen dat ik met s mijn eerste TPE gehad heb.
10 jaar lang.
Haar gedrag leek erg op dat van Mijn mika.
En al wist ik toen nog niet eens wat TPE was kan ik nu zeggen dat mijn relatie met s vanaf het begin een TPE is geweest.

Er kwam weer een hond bij, hoby, een Whippet, de meest arrogante hond die ik ooit heb meegemaakt.
Ik kreeg het voor elkaar dat hij luisterde maar alleen wanneer het meneertje uit kwam.
Hoby en mika konden het goed met elkaar vinden.
Maar zelfs deze arrogante hond wist zijn plek en dat was niet aan Mijn rechterdijbeen.
Die plek wilde Hoby  niet eens, die zocht zelf wel een plekje om te liggen, te arrogant zelfs om bij je in de buurt te willen zijn.

Mijn mika maakte alles met Mij mee en was Mijn steun en toeverlaat, Mijn pleister op al Mijn wonden.
Nee .. ik jok .. niet alle wonden en maakte niet alles mee.

Mijn relatie met s duurde 10 jaar, we waren zo met elkaar vergroeid, konden eigenlijk niets zonder elkaar,
maar s had al vanaf haar vroege jeugd de wens zich te laten ombouwen naar man.
In onze relatie groeide s  geestelijk zo en kreeg meer zelfvertrouwen en wat we eigenlijk al wel wisten gebeurde.
S vloog uit.
Als een vogeltje uit zijn nest.
Hij wilde niet in een relatie zitten tijdens dit proces.
En Ik kwam er achter dat ik niet echt lesbisch was, wel biseksueel maar toch meer naar mannen trok .. mits het slaven waren.
Ik ga hier verder niet op in omdat het niet relevant is.
Maar xe9xe9n ding kan ik zeggen.
Mijn relatie met s  is nu geen partner relatie meer maar loslaten kunnen we elkaar niet,
wij worden oud samen al is het op een andere manier, als familie x85.. als broer en zus.
En dat is goed.
Iemand waar je mee in TPE geleefd hebt kan je nooit meer loslaten.
Het zal nooit een bedreiging zijn voor mijn relatie met Mijn slaafjelief en dat weet hij, en hij accepteert s als mijn broer, familie .

Maar toen s weg ging kon mika niet de pleister op mijn wonden zijn.

Ik was nog in de relatie met s toen het gebeurde x85..mika was bijna 17 jaar

Wordt vervolgd,

Mijn mika was een gezond hondje die voor niets anders bij de dierenarts kwam dan haar jaarlijkse prik.
De enige keer was toen ze ongeveer 10 jaar oud was, om haar baarmoedertje te laten verwijderen omdat die ontstoken was.
Maar verder was ze nooit ziek geweest.

Toen mika ongeveer 15 jaar oud was begon Mij op te vallen dat Mijn meiske oud werd.
Ze werd stram, kon niet meer uren mee naar het park omdat het te vermoeiend voor haar werd.
Ze kreeg wat staar en zag minder, ook werd ze wat dovig en ik merkte aan haar dat ze wat onzekerder op straat werd.
Steeds duwde ze haar neusje tegen Mijn kuit om te ruiken of ze nog wel op haar plaatsje liep.
Uiteindelijk werd haar riem opgezocht die jaar in jaar uit had liggen verstoffen in de kast.
Daar voelde mika zich veiliger bij, veilig aan de riem dicht bij Mij.

In die tijd begon ik ook te beseffen dat ik mika ooit zou kwijtrakenx85 dat ze zou overlijden.
Als ik daaraan dacht raakte ik in paniek en druppelden de tranen al uit Mijn ogen,
en legde ik mijn neus in haar vachtje om haar heerlijke geur nog eens diep in mij op te nemen.
Mijn mika had geen honden lucht aan haar lijfje .. een erfenis van de Whippet genen.
Mijn mika rook altijd lekker, kruidig, zoet, zelfs toen ze oud werd.

Iedere seizoen wisseling dacht ik x85 dit kan haar laatste winter worden, haar laatste lente, zomer of herfst.
Dit deed Mij zoxb4n pijn en ik kon me ook geen leven voorstellen zonder Mijn mika, Mijn meiske aan Mijn rechter dijbeen.
Iedere keer als ik een kreuntje van haar hoorde als ze moeizaam opstond of haar wat wazig voor zich uit zag staren
werd ik daarmee geconfronteerd.
Ik zag met angst en beven haar laatste dag tegemoet en rouwde al vxf3xf3r die laatste dag gekomen was.

Als ik mensen wel eens op straat of tijdens het kleine ommetje in het park vertelde dat ze al bijna 17 jaar was geloofden ze me niet x85.
xb4xb4Nee toch x85 ze lijkt niet ouder dan 8 of 9 jaarxb4xb4
Mijn mika was een mooi oud hondje, haar ranke lijfje, haar pientere prachtige reebruine oogjes,
haar zachte vacht die kruidig en zoet bleef ruiken.

Toch kwxe1m die laatste dag waar ik zo vreselijk tegen op had gezien.
Het was op een vrijdag in April.
Ik kwam terug van mijn werk toen mika, na Mij begroet te hebben, piepend naar de deur liep om Mij duidelijk te maken
dat ze erg nodig naar buiten moest.
Mijn mika was te stram in die tijd om nog trappen te kunnen lopen en ik droeg haar al een hele tijd de trappen op en af.
Snel deed ik haar riempje om en droeg haar naar beneden.
Mijn mika strompelde snel naar de stoep en had erge diaree.
Ik voelde meteen x85x85 dit is nixe9t goed!
Ik belde meteen s op of ze al onderweg naar huis was en of ze wilde opschieten want we moesten meteen met mika naar de dierenarts.
Tien minuten later was s thuis en gingen we zo snel mogelijk met mika naar de eerste de beste dierenarts.
Onze eigen dierenarts zat helemaal in Osdorp maar dat vond ik nu te ver weg.
We kozen voor een dierenarts op de Admiraal de Ruyterweg, wat 5 minuten met de tram was.
Met de minuut werd mika zieker, maar zelfs op de tramhalte trok ze naar de stoep om daar weer een spuit poep te doen.
Ik zag Mijn meiske en wist .. dit is erg .. heel erg fout!
De angst gierde door Mijn keel.

Het wachten in de wachtruimte bij de dierenarts leken uren te zijn maar was in werkelijkheid maar een paar minuten.
Toen ik mika op de behandeltafel zette had ik al spijt dat ik niet naar mijn eigen dierenarts gegaan was.
Laconiek zei de dierenarts dat mika gewoon oud was en wat verkeerd gegeten had en hij gaf een prik in haar kontje en gaf wat pillen mee.

Een uurtje later waren we weer thuis.
Met een mika die met de minuut zieker en zieker werd.
Twee uur later hielden s en ik het niet meer uit en belden een dierenambulance die ons naar de spoedkliniek bracht aan de Weesperzijde.
Ik vertelde trillend op mijn benen wat er met mika aan de hand was.
Deze dierenarts was erg vriendelijk en keek mij bezorgd aan.
Ze luisterde naar mika haar darmpjes en hartje en vertelde mij x85..
xb4xb4 Dit is een heel oud hondje Mevrouw, en dit is niet zomaar diaree, ik ben bang dat ik niet veel voor haar kan doen,
het is het beste dit lieve beestje uit haar lijden te verlossenxb4xb4
Mijn wereld stortte in.
Nee .. NEEE.. gilde mijn eigen stem in mijn hoofd.
Dit kxe1n niet .. dit is MIJN mika, en vanmorgen was er nog niets aan de hand.
Mijn mika kan niet weg gaan van Mij.
Niet hier .. ik wilde zo snel mogelijk naar mijn eigen dierenarts want deze dierenarts wilde Mijn mika zomaar van Mij afnemen.
xb4xb4 U mag er wel even over nadenkenxb4xb4 zei de dierenarts met medelijden in haar ogen.
Ze liet me even met mika alleen.

Ik keek mika aan.
Haar trillende, verzwakte lijfje tegen Mij aan.
xb4xb4 wat wil je meiske?x92x92 vroeg ik haar
Mijn mika keek diep in Mijn ogenx92x92 neem me mee naar huis pleaseeee, het is hier eng, het ruikt hier naar
en ik wil zooo graag bij Jou zijn mijn Eigenares, ik probeer het nog wel, ik doe echt mijn best beter te worden ..
pleaseee echt waar, ik doe mijn best x85 ok ?x92x92
Ik nam de meest foute beslissing die ik ooit in mijn leven gemaakt heb.

De dierenarts kwam terug en ik zei haar dat ik mika mee terug naar huis man.
Dat ze maar wat morfine tegen de pijn mee moest geven voor de nacht en dat ik de volgende dag naar mijn eigen dierenarts zou gaan
die zaterdags om 12 uur x91s morgens nog een uurtje spreekuur had.
x91x92 Wat U wilt Mevrouw, maar geloof me, dit hondje is op, Uw dierenarts zal u niets anders kunnen biedenx92x92 probeerde ze nog.
Ik keek naar mika x91x92 neem me mee naar huis please .. pleaseeeee, ik doe mijn best .. heus echt waar, echt waar, pleasex92x92
Ik kxe1n niet tegen smeken!

De dierenambulance kwam ons weer ophalen en bracht ons weer thuis.
We legden kranten neer voor mika waar ze kon poepen zodat ze niet de hele tijd op en neer gedragen hoefde te worden,
trap op trap af enzovoorts.
We zouden de hele nacht bij haar blijven en installeerde ons op de bank.
Mijn mika tegen Mijn rechterdijbeen, s op de andere bank.
Als mika aangaf dat ze weer moest, brachten s of Ik haar naar de kranten.
Dit wilde mika in het begin niet en begreep niet wat er van haar verlangd werd.
”Toe maar meiske x85 doe het hier maar dat is beter”.
17 jaar, en nog steeds pakte ze commandox92s heel snel op, en liet haar ontlasting op de krant lopen die wij dan snel weghaalde
en er een nieuwe voor terug legde.

Mijn mika ging gaandeweg de nacht steeds meer achteruit en werd zieker en zieker.
Ik gaf haar om de 2 uur een pilletje morfine maar ik zag dat ze steeds meer pijn kreeg.
Op het laatst kon mika niet zelf meer lopen en moesten we haar naar de krant dragen,
waar s en ik haar met 4 handen ondersteunde, het was een hel waar we in beland waren.

Haar ontlasting was nu geen poep meer maar puur bloed.
Ze verzwakte zienderogen, maar nog steeds wilde ze aan mijn rechterdijbeen liggen, al deed het steeds optillen haar pijn,
al probeerde ik haar op een dekentje te laten liggen op de grond omdat ik dacht dat het haar minder pijn zou doen,
maar steeds probeerde ze dan te gaan staan om op de bank te komen, naast haar Eigenares, waar ze hoorde.
Tot ze na weer een keer bloed op de krant gepoept te hebben op de grond ging liggen en het leek of ze het opgaf,
ze ging op haar zij liggen en het leek of ze langzaam in een coma raakte.
We streelden haar en ik fluisterde huilend x91x92Toe maar meiske, ga maar, ga maar lief meiske, het is goed zox92x92
Maar zodra mika mijn stem hoorde gingen haar oogjes weer open en probeerde ze op te staan om zeer verzwakt naar de bank te lopen.
Dit gebeurde nog een paar keer die nacht tot ik op laatst smeekte x91x92 toe meiske please, blijf niet voor Mij .. ga maar, het is echt goedx92x92
Maar mika ging niet, vechtend tegen de dood, haar koppie op mijn rechterbeen, piepend van de pijn.
Ik ben nog nooit zo blij geweest dat het ochtend werd.
Ik wist dat de dierenarts ook op zaterdag al veel eerder aanwezig was op zijn praktijk dan 12 uur
en ik belde hem om 9 uur x92s morgens uitgeput op en legde de situatie uit.
Mijn dierenarts ken ik al zo lang, al vanaf mijn jeugd kwam ik met onze dieren bij hem.
x91x92 Ach dat arme meiske x85kom maar meteen hierheen Samx92x92 zei hij
De dierenambulance kwam binnen 10 minuten, en met mika, meer dood dan levend, in een handdoek op Mijn schoot
reden we naar de dierenarts.
Ik had me zo groot gehouden de hele nacht, maar bij het zien van het vertrouwde gezicht van de dierenarts klapte ik in
en legde mika huilend op de behandeltafel.
x91x92 Ach, ach wat is dat toch allemaal meisje x91x92 sprak de dierenarts liefdevol.
Ook hij kende mika al bijna 16 jaar.
x91x92 Als je het niet erg vindt Sam, doe ik het meteen hoor, dit kan zelfs een doorgewinterde dierenarts niet aanzienx92x92
Ik kon alleen maar knikken.

Voorzichtig gaf de dierenarts haar het prikje wat haar onder narcose zou brengen.
Ik hield Mijn mika in mijn armen, haar zacht toesprekend dat het goed was en dat ze rustig moest gaan slapen.
Mijn mika zakte langzaam weg, tot ze me ineens indringend aan keek.
Smekend, trouw, onderworpen.

x91x92 ik ben van Jou, Jij bent mijn Eigenares, ik behoor aan Jou toe en voor xe1ltijd tot in de eeuwigheid zal dat zo zijn!! x85x85Txf3ch?x92x92
x91x92Jxe1 Mijn meiske,.. jij bent van Mij, Mijn eigendom, jij behoort aan Mij toe en voor xe1ltijd tot in de eeuwigheid zal dat zo zijn!! x92x92

Eindelijk kon Mijn mika zich overgeven en zakte zachtjes weg.

Ik kuste Mijn mika precies tussen haar oogjes, streelde Mijn mika tot ze diep in slaap was en de dierenarts haar de fatale prik gegeven had.
Hij liet ons even alleen om afscheid te kunnen nemen.

Daar lag ze dan.
Mijn schaduw, een deel van Mijzelf.
Bijna 16 jaar was ze bij mij geweest.
Binnen 16 uur was ze uit Mijn leven geglipt.
Ondanks de moeilijke nacht was het nog zox92n mooi hondje, het leek net alsof ze lief lag te slapen
en ieder moment weer wakker kon worden om aan Mijn rechterkuit mee te lopen en thuis haar plekje aan Mijn rechterdijbeen weer op te zoeken.

Vele jaren droomde ik dat mika  ineens met me meeliep, trouw aan Mijn rechterkuit.
Om ineens weer te verdwijnen.
Dan raakte ik in paniek in Mijn droom.
Tot Ik besefte, Mijn mika is nooit echt weg, ze zal altijd bij Mij zijn.
Als ze weer eens in Mijn droom verscheen en meeliep begroette ik haar
x92x92 Hxe9 meiske ben je daarx92x92 en als ze ineens weer verdwenen was zei ik x91x92 Dag Mijn lieve mika meiske, tot gauwx92x92
Die dromen werden minder frequent, maar nog steeds, ruim 7 jaar later, als ik veel verandering mee maak in mijn leven
of het een periode moeilijk heb, verschijnt ineens Mijn mika die dan een tijdje met me meeloopt,
Mij aankijkend met haar prachtige reebruine trouwe oogjes die zeggen,

x91x92 ik ben van Jou, Jij bent mijn Eigenares, ik behoor aan Jou toe en voor xe1ltijd tot in de eeuwigheid zal dat zo zijn!!

Dit is een oude foto van Mij met Mijn mika en mijn nichtje, ik zal kijken of ik meer foto’s van Mijn lieve mika kan scannen en hier kan plaatsen.

Als je op de foto klikt wordt ie groter

De site van DaddyDom waar je informatie kon lezen en reacties kon achterlaten en waar een forum was  , is er niet meer .. maar ik mocht een link plaatsen van DaddyDom waarin de uitleg en visie in verteld wordt .

Kijk daarom eens in mn links en ga naar de site .. DD kan het zoveel mooier er beter uitleggen dan ik .

Natuurlijk zie ik sommige dingen net even anders dan DaddyDom zn uitleg .. maar in de grote lijnen zegt het precies hoe ik me als MammyDomme voel

Kusssssssssssssssss

Genial

nog zo’n oud log wat ik terug plaats

Zoals altijd worden nieuwe Dominanten aan een kruisverhoor overgeleverd door Onze girly’s en boy’s in de room
Wie ben je ?… Waar kom je vandaan ? … Heb je iets met DaddyDom ?… Weet je iets over DaddyDom ?….
Heb je de site gelezen ?
Geven die Dominanten daar geen antwoord op … of niet het antwoord wat Onze girly’s en boy’s willen horen ..worden Ze geplaagd ..uitgeprobeerd …:P
Soms gaan die Dominanten weg … Wat een idioten zullen Ze wel denken
Soms begrijpen die Dominanten het en geven gewoon antwoord …
gaan een discussie niet uit de weg en worden uiteindelijk in het *groepje * opgenomen !

Soms …. gooien die nieuwe Dominanten hun kont in de kribbe en reageren bot … arrogant .. gaan verharden …
laten zien hoe Macho en Dominant ze wel zijn …laten de subbies (en de aanwezige Dominanten)
wel even laten zien hoe hard en medogenloos ze zijn en hoe vxe9r vxe9r boven ze iedereen staan …Als Wij ze een beetje terug fluiten reageren ze zelfs tegen de
aanwezige Dominanten zo …
Jij hoeft Mij niet te vertellen dat…Wie denk Jij wel dat je bent … jij gaat MIJ niet zeggen hoe ik met een sub omga …enz.. Hierrrrrrrrr slet .. aan mn voeten en wel nu !!
Soms nog respectlozer
Sommigen noemen dat Haantjes gedrag …. Ik noem dat Masker Dominantie …ze moeten een Masker van
Harde Dominantie laten zien …. zonder na te denken of ze zich dan eigenlijk belachelijk aan het maken zijn …
Het menselijk zijn ligt dan op de achtergrond …neeee ze zullen zich wel even als Dominant bewijzen !
Liefst met driedubbele uitroep tekens erachter !!!!!!!!

Uiteindelijk liggen de subbies xe9n Dominanten van DaddyDom in een deuk … wat een LUL … wat een Mafkees hahaha
Sommige meisjes worden er bang van en trekken zich terug

Zo ook bv in de AVSH of VSSM .. zit daar zo n masker Dominantje stoer , streng , hard en arrogant aan de bar .. praat met niemand . zit alleen streng en hard voor zich uit te kijken … Spreek je Hem/Haar dan aan kan je een arrogant antwoord krijgen .. en kijken ze je aan of je een oorwurm bent .. niet alleen tegen subs doen ze zo hoor .. nee vooral ook tegen colega Dominanten .. want niets is zo vreselijk Dominant dan proberen boven een andere Dominant te staan.

Een gewoon gezellig gesprekje is er dus niet mee aan te gaan .. en zie je ze in het dagelijks leven .. is dat masker ineens weg en zijn het kwetsbare .. heeel gewone mensen 

zo ook laatst in de room …
Deze Dom verharde zo dat Hij gewoonweg grof werd …
Txe9 grof naar Mijn mening !

Een vrouwelijk subje moest iets zeggen of doen voor hem .. maar ze weigerde !
Het subje werd firtueel met de kettingen om dr oren geslagen…
Hij zei zelfs heel trots dat de bloedspetters in de ronte vlogen … zei heel blij dat het meiske dr oor bloedde
Dat dit geen DaddyDom ( geen BDSM ook trouwens ) gedrag was interesseerde hem geen hol .
Het subje (wat niet eens Zijn sub was en Hem ook helemaal niet kent)
had gewoon naar HEM te luisteren !!!!!! (driedubbele uitroeptekens )

Ik vond het wat vreemd dat deze Idioot niet gekickt werd … of liever nog … een permanete ban kreeg .
Wij willen graag O/onze DaddyDom room veilig voor Onze subs houden … een leuke groep mensen opbouwen
Deze paste daar zeker niet tussen !
Het meest vreemd vond ik het .. omdat er vaak mensen gekickt of geband worden voor ongewenst fluisteren of iets anders onschuldigs .

Toen ik er later om vroeg kreeg ik als antwoord … ach ja de subbies moeten ook voor zichzelf leren opkomen …
onder Ons toeziend oog .
Natuurlijk leg ik me daarbij neer … maar toch
Deze Dom ken ik real .. best een aardige gozer in de omgang enzo … en vroeg me voor de zoveelste keer af …
waarom mensen zich ..op de chat of als ze uit gaan in een BDSM gelegenheid.. zo heel anders gedragen dan ze gewoon zijn .. en hun Masker Dominantie zo duidelijk willen profileren

En ach … de room werd weer even wakker geschud … er werd weer even gediscuseerd …en zie ik zo’n Maskertje aan de bar zitten grinnik ik even en negeer deze ..
wat ook wel eens lollig is natuurlijk

Kussssssssssssssssss Genial